Ο Ψευτοδήμος Λευκωσίας, τα ΜΟΕ και το Ξέπλυμα της Κατοχής

Είναι αξιοθρήνητο, το πώς εμείς οι ίδιοι αυτοπυροβολούμαστε, λόγω κομματικών μικροπολιτικών, για να αποδείξουμε ότι είμαστε υπεράνω παλαιών εχθρών και ερίδων ή ότι με τα ΜΟΕ και την επαναπροσέγγιση θα ανοίξουμε τον δρόμο προς την λύση. 

 

Δεν ξέρω τι ενόχλησε περισσότερο τον ψευτοδήμαρχο της κατεχόμενης Λευκωσίας και τον κύριο Δήμαρχο της μοναδικής μοιρασμένης/κατεχόμενης (με την βία των όπλων της κατοχικής Τουρκίας) Ευρωπαϊκής πρωτεύουσας, καθώς και όσους έτρεξαν να τους συμπαρασταθούν και να βαρέσουν παλαμάκια, για την δήθεν «γενναία» πράξη τους; Το ότι του αφαίρεσαν τον τίτλο του ούτω καλούμενου «Δήμαρχου του Τουρκικού Δήμου Λευκωσίας» τον οποίο σφετερίζεται ή ότι η μομφή προήλθε από ακροδεξιό κόμμα, παράρτημα εγκληματικής, φασιστικής οργάνωσης εν Αθήνες εδρεύοντα;

 

Είμαι ο τελευταίος που θα στηρίξω ή επικροτήσω φασιστικές/ ακροδεξιές συμπεριφορές, ρητορική μίσους ή ρατσιστικού διαχωρισμού ή θα υιοθετήσω φοβικά σύνδρομα στην σχέση μας με τους συμπατριώτες μας τούρκους κύπριους πολίτες. Ούτε όμως θα πτοηθώ στον κίνδυνο να στηλιτευτώ, επειδή θα υπερασπιστώ την κυριαρχία της πατρίδας μου, την ύπαρξη και εδαφική ακεραιότητα του κράτους μου, το δικαίωμα μου και αυτών των παιδιών μου, να ζούμε σε μία πατρίδα, ο ένας κύπριος πολίτης δίπλα στον άλλο, ίσος προς ίσο, και όχι ο ένας απέναντι από τον άλλο λόγω ρατσιστικών διαχωρισμών.

 

Σωστά τέθηκε η μομφή για την άκυρη και λανθασμένη χρήση του τίτλου, του ούτω καλούμενου «Δήμαρχου του Τουρκικού Δήμου Λευκωσίας» στο “Cyprus Forum”. Ο Τ/Κ σφετεριστής του τίτλου και των περιουσιών μας στα κατεχόμενα, εξυπηρετώντας το Τουρκικό αφήγημα των δύο λαών/δύο κρατών σωστά αποχώρισε, πιστός στις αρχές αυτών που τον διόρισαν. Ο κύριος Προύτζος, παρ’ ότι συμπαθείς, πιστός σε πιες αρχές αποχώρισε; Λανθασμένα αποχώρισε σε «συμπαράσταση» του σφετεριστή του τίτλου. Πράξη η οποία προφανώς έχει κομματική μικροπολιτική χροιά και όχι αλτρουιστική πράξη συμπαράστασης. Η αποχώριση του κυρίου Προύτζου σε συμπαράσταση του ούτω καλούμενου «Δήμαρχου του Τουρκικού Δήμου Λευκωσίας», αναγνωρίζει εμμέσως πλην σαφώς την ύπαρξη «Τουρκικού Δήμου Λευκωσίας», άρα την ύπαρξη δύο λαών και όχι ενός, όπως είναι διεθνώς κατοχυρωμένο, άρα δύο κρατών και όχι ενός, καταργώντας έτσι την Κυπριακή Δημοκρατία ή το ελάχιστον καταγάγοντάς την σε συνιστών κρατίδιο, ίσης αξίας και κυριαρχίας με το κατοχικό μόρφωμα, αφού ο ούτω καλούμενος τούρκος δήμαρχος είναι «εκλεγμένος/διορισμένος» από τον τουρκικό στρατό κατοχής και τους κουβαλητούς του.

 

Προφάσεις εν αμαρτίες αποτελεί η επίκληση του Συντάγματος του 1960 για ξεχωριστούς δήμους. Το άρθρο 173 του Συντάγματος, όντος προνοούσε την δημιουργία χωριστών δήμων σε Λευκωσία, Λεμεσό, Αμμόχωστο, Λάρνακα και Πάφο. Δεν εφαρμόστηκε ποτέ, γιατί η τούρκοι επέμεναν σε γεωγραφικό και όχι διοικητικό διαχωρισμό. Ο σημερινός ούτω καλούμενος «Τουρκικός Δήμος Λευκωσίας» δεν είναι θεσμός της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δεν έχει προκύψει μέσα από νόμιμες διαδικασίες του κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αντίθετα, είναι θεσμός του τουρκικού στρατού κατοχής, απότοκο της εισβολής και κατοχής του 1974, απότοκο της χρήσης της βίας των όπλων του Αττίλα, ο οποίος μας εκδίωξε από τα σπίτια μας και τις περιουσίες μας και μας κρατά μακριά από αυτές έκτοτε. Και σαν τέτοιο απότοκο βίας, είναι έγκλημα πολέμου το οποίο ποτέ, μα ποτέ, δεν νομιμοποίητε, εκτός και εάν το νομιμοποιήσουμε εμείς με τις υπογραφές μας ή τις απερίσκεπτες πράξης μας στον βωμό των ΜΟΕ και της επαναπροσέγγισης.

 

Το Σύνταγμα του 1960 δεν είναι α-λα-κάρτ να το επικαλούμαστε όποτε μας συμφέρει και να το λέμε νεκρό όποτε δεν. Η Κυπριακή Δημοκρατία είχε αφετηρία το Σύνταγμα του 1960, αλλά έχει πάψει να υφίσταστε σαν κυρίαρχο κράτος στο διεθνές σύστημα ελέω του Συντάγματος του 1960 προ πολλού.  Είναι πλέων, από το 1964, αυθυπόστατα αναγνωρισμένο κράτος, βάση του δικαίου της ανάγκης και όχι βάση του Συντάγματος του 1960. Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ στις 4 Μαρτίου 1964 εξέδωσε το Ψήφισμα 186, το οποίο αναγνώρισε την Κυπριακή Δημοκρατία και την κυβέρνησή της ως τη μόνη νόμιμη αρχή στο νησί, παρά την αποχώρηση των τούρκων πολιτών της από τους θεσμούς του κράτους και τον εγκλεισμό τους σε θύλακες.

 

Εδώ που έχουμε φτάσει σήμερα, είναι του ηλίου φαεινότερον ότι: τα οποιαδήποτε ΜΟΕ ή μέτρα επαναπροσέγγισης δεν δημιουργούν συνθήκες οι οποίες διευκολύνουν την λύση. Το αντίθετο. Δημιουργούν την εντύπωση ότι το πρόβλημα είμαστε εμείς, ο λαός (Έλληνες και Τούρκοι) και όχι η κατοχική Τουρκία. Ξεπλένουν την κατοχή.

 

Επιτέλους, οι συμπατριώτες μας, τούρκοι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας πρέπει να αποφασίσουν εάν θέλουν να είναι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας ή της παράνομης αποσχιστικής κατοχικής οντότητας. Εάν θέλουν να είναι Ευρωπαίοι πολίτες ή υποχείρια και υποτελείς της νεοθωμανικής Τουρκίας. Εάν θέλουν εμάς για συμπατριώτες ή τους κουβαλητους και τα μεχμετζίκ;

 

Υ.Γ. Δεν ακούσαμε τοποθέτηση των ημέτερων «αντιστασιακών» ΔΗ.ΚΟ./ΕΔΕΚ ή του «πατριωτικού» ΔΗ.ΣΥ.

 

Αντώνης Κ. Σιβιτανίδης, M.Sc., B.Sc.