Ελλάς: Έθνος, Ελλήνων-Χριστιανών.
- 3 days ago
- 3 min read
Ελληνική Επανάσταση του 1821. Μία εθνική και όχι κοινωνική, όπως κάποιοι θέλουν να μας πείσουν, επανάσταση. Οι ίδιοι κάποιοι, προσπαθούν να μας πείσουν ότι: εμείς εδώ στην Κύπρο, είμαστε έθνος κυπρισλίδων και όχι Ελλήνων, ότι η επανάσταση αυτή ήταν ένας οθωμανικός εμφύλιος και όχι Εθνεγερσία κατά του Οθωμανού δυνάστη, ότι το Ελληνικό Έθνος είναι κατασκεύασμα της Επανάστασης του 1821 και όχι η εθνική ολοκλήρωση της αρχαίας Ελλάδας σε ένα Έθνος-κράτος.
Σε αυτούς που θα τρέξουν να ταυτίσουν το «Ελλάς-Ελλήνων-Χριστιανών» ή το τρίγωνο «Πατρίδα-Θρησκεία-Οικογένεια», με ακραία σοβινιστική ιδεολογία λέω, ουδέν αναληθέστερον.
Επειδή κάποιοι καπηλεύτηκαν τις ποιο πάνω αξίες, για να αναρριχηθούν στην εξουσία και να καταλύσουν την Δημοκρατία, αυτό δεν ακυρώνει τις αξίες αυτές. Εάν καταφέραμε να παραμείνουμε ελεύθερα πνεύματα, μέσα από 400 χρόνια τουρκικής δουλείας, αυτό το οφείλουμε στην Ελληνορθόδοξη πίστη μας, την Ελληνική καταγωγή μας και στον θεσμό της Ελληνική οικογένειας.
Τον πρώτο ορισμό του Έθνους, τον έδωσε ο εξόριστος βασιλέας της Σπάρτης Δημάρατος στο Πέρση βασιλιά Ξέρξη: « Το Ελληνικόν εστί, ομαιμόν τε και ομόγλωσσον και θεών ιδρύματα κοινά και θυσίαι ήθεά τε ομότροπα», Ηρόδοτος (Θ’ 144).
Δηλαδή: όμαιμον (κοινό αίμα/καταγωγή), ομόγλωσσον (κοινή γλώσσα), θεών ιδρύματα κοινά και θυσίαι (κοινή θρησκεία) και ήθεά τε ομότροπα (κοινά ήθη/έθιμα).
Ο αρχαίος Ελληνικός κόσμος μπορεί να είχε κατακτηθεί από την Ρώμη (229-146 π.Χ.), αλλά οι Έλληνες διατήρησαν την γλώσσα και πολιτισμό τους, τα ήθη και τα έθιμά τους και μέσων αυτών κατέκτησαν τους Ρωμαίους. Μετά την πτώση της Ρώμης 410 μ.Χ., από τους Βησιγότθους του Αλάριχου, η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, η Ρωμανία (και όχι Βυζάντιο, όπως μας το επέβαλαν η Φράγκοι Πανεπιστημιακοί) ήταν η εξελληνισμένη, εκχριστιανισμένη συνέχεια της Ρώμης, σε μία έκταση γης όπου η πλειοψηφία του πληθυσμού ήταν Ελληνικής καταγωγής, είχε μητρική γλώσσα τα Ελληνικά και κοινή θρησκεία την Ορθοδοξία. Άσχετα εάν τότε, ο όρος Έλληνας ήταν κατακριτέος, γιατί είχε ταυτιστεί, όχι με την εθνοτική καταγωγή, αλλά με την λατρεία των ειδώλων.
Το κράτος της Ρωμανίας (εξού και Ρωμιός) σκέπαζε όλους τους Έλληνες, από την Αδριατική μέχρι τον Πόντο και την Μικρά Ασία, από την Μακεδονία μέχρι την Κρήτη και την Κύπρο. Η άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς το 1453, σήμανε το τέλος Ελληνισμού σαν οργανωμένο οικουμενικό κράτος.
Οι Έλληνες υπόμεναν για 400 χρόνια τον Οθωμανικών ζυγό, αρνούμενοι να αλλάξουν την γλώσσα τους, την θρησκεία τους, τα ήθη και τα έθιμά τους, έστω και εάν αυτό τους καταδίκαζε στην μιζέρια και πολύ συχνά στον θάνατο. Η Ελληνική επανάσταση του 1821, δεν ήταν μια τυχαία συναισθηματική έξαρση, συνεπαρμένη από την Γαλλική επανάσταση, αλλά η κατάληξη πολλών και συνεχόμενων επαναστάσεων από την αρχή της τουρκοκρατίας, με την επανάσταση του Κροκόδειλου Κλαδά το 1479, μέχρι τα Ορλοφικά το 1770.
Είναι βιβλιογραφικά τεκμηριωμένο, τόσο από τα αρχεία της Φιλικής Εταιρίας, όσο και από τα απομνημονεύματα των αγωνιστών του 1821, ότι οι προπάπποι μας δεν αρχίσαν την επανάσταση για να ελευθερώσουν τον Μοργιά αλλά την Κωνσταντινούπολη. Δεν ονειρευτήκαν μια μικρή Ελλαδίτσα, υποτελή στην Ιερά Συμμαχία, αλλά μια Μεγάλη Ελλάδα, με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη, η οποία θα σκέπαζε όλους τους Έλληνες. Η Ελληνική επανάσταση δεν τέλειωσε το 1830 με την ανακήρυξη του Ελληνικού κράτους.
Η επανάσταση συνεχίστηκε για 100 χρόνια. Με τους Βαλκανικούς πολέμους διπλασιάσαμε την Ελλάδα και με την Μικρασιατική εκστρατεία αγγίξαμε το όνειρο της Ελλάδας των δύο ηπείρων και τον πέντε θαλασσών. Δυστυχώς, το 1922, η διχόνοιά μας, έδωσε το τέλος της Επανάστασης του 1821 και με την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης το 1923, έκλεισε για πάντα το κεφάλαιο της Μεγάλης Ελλάδας, που ονειρευτήκαν, ο Υψηλάντης, ο Κολοκοτρώνης, ο Καποδίστριας, ο Βενιζέλος.
Κρίνοντας κάποιος από το τελικό αποτέλεσμα, οι πόθοι των Ελλήνων έμειναν αλύτρωτοι. Δεν παύει όμως να είναι αξιοσημείωτο ότι, ένα τσούρμο αμόρφωτων ραγιάδων και άτακτων κλεφτών, μπόρεσε και σήκωσε ανάστημα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, αψήφησε την Ιερά Συμμαχία και ελευθερώθηκε. Κόντρα στο πολιτικό κατεστημένο της εποχής καταφέραμε το ακατόρθωτο. Όχι επειδή μας χαρίστηκαν οι Μεγάλες Δυνάμεις, αλλά γιατί αντέξαμε στις κακουχίες και πολεμήσαμε με κάθε μέσο και τρόπο.
Όχι λοιπόν. Κόντρα στους εθνομηδενιστές, ένθεν και ένθεν του συρματοπλέγματος, Έθνος Ελλήνων Χριστιανών είμαστε, και στην μητροπολιτική Ελλάδα και «ἐς γῆν ἐναλίαν Κύπρον, οὗ μ' ἐθέσπισεν οἰκεῖν Ἀπόλλων» (Ευριπίδου Ελένη, στ.148-150).
Comments